تشعشع دفاعی

در این قسمت فرامرز عزیز به سوالهای همراهی که مدتی در مکتب عرفان حلقه یا کیهانی فعالیت میکرده جواب دادند. دوست ما سالهاست که با عنایت خداوند و کمک استاد از مکتب عرفان حلقه خارج و به عرفان اسلامی رو آوردند و زیر نظر استاد مشغول به تحقیق، مطالعه و فعالیتهای معنوی هستند. اگر می خواهید از این مکتب اطلاعاتی در مقایسه با مکتب اسلام اصل محمدی(ص) دریافت کنید، توجه شما را به مطالعه مطلب این قسمت، جلب می کنیم.
قوانين انجمن
لطفا فراموش نکنید که به عنوان انسانی در راه تعالی که می خواهد با ذهن باز و قلبی روشن، با بحث و گفتگو به حقیقت مطالب، ان شاء الله پی ببرد، باید به عقاید یکدیگر احترام بگذاریم، خصوصا که صحبت از اعتقادات دینی باشد که برای همه ما محترم شمرده می شود، از تمامی عقاید ضد مذهبی استقبال می کنیم و معتقدیم که با توضیح و بحث در این موارد است که خیلی از مشکلات ما باز شده و حل خواهد شد.

در پناه الله
مدیریت سایت

تشعشع دفاعی

پستتوسط ذاکر الله » شنبه ژوئن 09, 2012 11:16 pm

آیا این مساله که در کلاسهای فرادرمانی در موردش بحث میشود که انسان هایی که وابستگی دنیا دارند پس از مرگ یک چیزی مثل روحشان که آن را کالبد ذهنی نامگذاری کرده اند در وجود انسان‌های دیگری میرود و روی او تاثیر میگذارد صحیح است؟
اگر نه، تشعشعات دفاعی یعنی چه؟ و چرا ما در این حالت واقعا روحهایی را میبینیم که مشخصات دقیقی میدهند؟

مسئله حلول و تناسخ در مکتب اسلام بدلیل اینکه مستلزم انکار بهشت و جهنم و معاد است مردود شناخته شده است‪[۱]‬ ولی درک حضور ارواح و نوعی ارتباط با آنها هرچند توصیه نشده ولی امکان پذیر است.

همچنین متوسل شدن به تشعشعات دفاعی به عنوان یک عامل خارجی که ارتباطی با اصلاح درونی فرد و قطع کردن ریشه‌های بروز چنین پدیده هایی ندارد در واقع گریز از نتیجه طبیعی روندی نادرست و فرار از تبعات انحراف در مسیر است.

ظهور برخی پدیده‌های روحی و روانی و عدم درک آنها در مکاتب مدعی عرفان باعث توهم تناسخ شده است که گمان کرده اند برخی ارواح در وجود انسانهای دیگری دچار تناسخ میشوند. این مطلب (توهم حلول و تناسخ) چه در مورد روح خدا و چه در مورد ارواح انسانی و چه در مورد اجنه و شیاطین مطرح میشود.

ضمن اینکه بحث تجلی و ظهور و‪ ‬ارتباط روحی و غیره که در عرفان مطرح میشود غیر از تناسخ بوده و در جای خود باید به آنها پرداخته شود:

تناسخ زین جهت کفر است و باطل‪[۲]‬
که آن از تنگ چشمی گشت حاصل
....
تناسخ نبود این کز روی معنی
ظهورات است در عین تجلی‪[۳]‬

امکان ارتباط با ارواح و‪ ‬موجودات غیبی و بسیاری از پدیده‌های ذهنی، روحی و روانی و تاثیرات و تبعات حاصل از آنها که قابل شمارش نیست باید بطور جداگانه طرح و بررسی شود. ولی آن چه مسلم است دامن زدن عمدی به این پدیده‌ها و هدف قرار دادن آنها از غایت عرفان بسی دور بوده و وارد شدن به این مسائل ضمن انحراف از هدف اصلی، هر روز بر مشکلات روحی و روانی خواهد افزود. بویژه که فرد در این راه از راهنمایی فردی صالح و عارفی کامل برخوردار نباشد.

اصطلاح «تشعشعات دفاعی» که مدعی ایجاد لایه‌ای محافظ در برابر تاثیرات امواج منفی یا دفع پدیده‌های منفی است و معمولا به عنوان مقابله با این امور به شاگرد یا بیمار یا متقاضی اعلام میشود، ماهیت آن برای خود مدعیان نیز اکثرا مجهول بوده و در عمل یک عنوان تفویض شده‌ای است که برخی از افراد آن را دریافت کرده و به دیگران انتقال میدهند. در طی این انتقال ـ که آن را به غلط به روح القدس و خدا هم ممکن است نسبت دهند ـ مدعی هستند که این پدیده‌های ناخواسته و منفی روانی دفع میشوند، با این حال چه بسا فرد بار دیگر دچار مشکلاتی مشابه خواهد شد.

در مورد اینکه آیا برای مقابله با برخی پدیده‌های منفی روحی و روانی امکان دارد که فرد از طریق عواملی دیگر حفاظت شود یا نه؟ بطور جداگانه به عنوان یک بحث در عرفان عملی در بعد تظاهرات روحی و تبعات احتمالی آن میتوان بحث نمود ولی در اینجا دو نکته مهم را باید تذکر داد: اول اینکه بر اساس یک طریقت کامل، هیچ پدیده‌ای مثبت یا منفی، بی‌دلیل نیست و اگر فرد به هر دلیلی، از جمله در یافته‌های روحی با مطالب منفی و برخی آسیبها مواجه شود، این ارتباط مستقیمی با وابستگی‌ها و انحرافات درونی خود فرد داشته و اتفاقا وظیفه اصلی عرفان کمک به سالک برای از بین بردن این وابستگی‌ها است و از همین روی استاد کامل قبل از اطمینان از تزکیه نفس و رهایی از وابستگی ها، سالک را با این مسائل روحی مواجه نخواهد کرد. چرا که هیچ سودی به حال او نداشته بلکه موجب اختلالات روانی شده و یا فرد را به سمت انحرافات شدیدتری در گستره روحی سوق خواهد داد. این مشکلات در مسیری رخ میدهند که تکامل هماهنگ در آن جایگاهی نداشته و روح بطور غیر طبیعی و بلکه در یک روند وارونه بدون رهایی از چنگال پلیدی‌های نفس خود با تجاربِ غیر لازمِ ماورایی درگیر میشود که منشا بروز آن هم اکثرا شیطانی است.

نکته دوم اینکه اگر فرد به هر دلیلی دچار چنین مشکلاتی شود البته امکان رهایی از این مشکلات از طریق درست آن امکان پذیر است و در عرفان حقیقی هیچ حفاظی جز التزام کامل به شریعت و تقوی و وارد شدن بر هدایت و ولایت الهی از مجرای امام یا اولیاء الهی وجود ندارد. از همین روی افراد متقی و وارسته و کسانی که تحت تربیت عارفی کامل قرار دارند هرگز دچار چنین خطرات روحی و روانی نخواهند شد و نیازی به تبادل به اصطلاح تشعشعات دفاعی هم نخواهند داشت.

گفتنی است که به طور کلی تمامی این پدیده‌های ناخواسته‌ای که فرد با آنها مواجه میشود در واقع به خواست خود او فراخوانده شده اند. شاید فرد بطور مشخص چنین خواسته‌ای نداشته است ولی وقتی با نفسی غیر مهذب که هدفی جز ـ دریافت قدرتهای مافوق طبیعی و آرزوهای شخصی ندارد، خود را در معرض نیروهای ناشناخته و مشکوک قرار میدهد، در واقع پیشاپیش اجازه وقوع چنین پدیده هایی را داده است.

بنابراین آسیب‌های احتمالی روحی، که برای دفع آنها به تشعشعات دفاعی متوسل میشوند در واقع ریشه در زمینه هایی انحرافی در درون خود فرد داشته و با رفع زمینه‌های آن و دست برداشتن از ادامه توسل به نیروهای روحی برای جلب منافع فردی و پرداختن به هدف اصلی تزکیه نفس و عرفان، این امور هم به تدریج منتفی خواهد شد.

متوسل شدن به تشعشعات دفاعی به عنوان یک عامل خارجی که ارتباطی با اصلاح درونی فرد و قطع کردن ریشه‌های بروز چنین پدیده هایی ندارد در واقع گریز از نتیجه طبیعی روندی نادرست و فرار از تبعات انحراف در مسیر است و به این میماند که به جای درمان ریشه بیماری، علائم آنرا در ظاهر رفع کنیم .

اینکه انسان بدون هیچ نیازی به التزام‪ ‬عملی به شریعت الهی و خود سازی اخلاقی و تهذیب نفس، خود را به امید منافعی همچون درمان بیماری یا حتی دریافت تجارب عرفانی در اختیار اموری که کاملا ناخود آگاه و مبهم و ناشناخته است قرار دهد (تا حدی که طبق ادعا حتی نیازی به اعتقاد به خود این امور هم نیست) اتفاقا بهترین زمینه را برای نفوذ قدرتهای شیطانی فراهم آورده و سالک یا شاگرد یا بیمار را با اموری درگیر میکند که بطور تساعدی پیچیده تر شده و هیچ کسی هم عهده دار همراهی و هدایت او نخواهد بود.

امروزه بسیاری از مکاتب روان شناسی، فرا روان شناسی و شبه عرفانی در هماهنگی با اعتقادات و فرهنگ و اصطلاحات دینی و ادبیات عرفانی جوامع مختلف ارائه میشوند ــ که طبعا هیجان گسترده ولی کاذبی را در بین علاقمندان در پی دارد ــ ولی این قشر و پوسته دینی بغیر از جاذبه بیشتر، اهمیت چندانی در اصل واقعه ایجاد نمیکند.

میدانیم که از این گونه مکاتب، در جوامع مختلف ده‌ها مکتب و صدها استاد آشکار شده اند که در نهایت غیر از استفاده از برخی قدرتهای روانی و تشدید آن توسط خود مریدان، حجیت دیگری نداشته و نمیتوانند پاسخگوی نیاز معرفتی و عرفانی انسانها باشد.

به همین دلیل در عرفان اسلامی تاکید بسیار زیادی بر استاد کامل و عارف واصل شده چرا که چنین فردی عهده دار تربیت عرفانی در مسیری درست بوده و نسبت به ماهیت امور عرفانی بطور کامل و خود آگاه اطلاع دارد و اصل اصیل چنین عرفانی ترقی در مدارج تقوا و وارستگی از تمامی خواسته‌های دنیوی است ولی برعکس در مکاتب ناقص از طرفی دریافت هایی روحی و روانی و از طرف دیگر جهل فزاینده نسبت به ماهیت آنها فرد را در جهانی گنگ و ناشناخته به حال خود رها میکند. این خطری است که به طور کلی علاقمندان به تجارب عرفانی و مسائل روحی را در شکل سنتی و مدرن آن تهدید میکند و از دیر باز نیز این مشکلات در مسیر عرفان بوده است.

از این روی برای حرکت در مسیر عرفان (یا تلاش برای دریافت تجارب مافوق طبیعی)، محوریت و ارشاد امام معصوم یا عارف کاملی که سفرالی الله را به پایان رسانده از ضروریات راه بوده و در غیر این صورت احتمال انحرافات زیادی وجود دارد و در نهایت ضررها و صدمات آن بسی بیشتر از منافع آن خواهد بود.

‪[۱]‬ برای آگاهی بیشتر، نک: نمایه: تناسخ از دیدگاه اسلام، سؤال ۶۸۹ (سایت: ۷۳۶)
‪[۲]‬ شیخ محمود شبستری، گلشن راز.
‪[۳]‬ همان.
در پناه الله
نماد کاربر
ذاکر الله
Site Admin
 
پست ها : 1241
تاريخ عضويت: دوشنبه آپريل 12, 2010 9:25 pm

بازگشت به سوال و جواب در رابطه با مکتب عرفان کیهانی - حلقه



چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 1 مهمان

cron