اسلام از منظر الله
به سایت ما خوش آمدید
نماز و مناسک آن
صفحه اصلی

 

 

خداوند با ما از طریق قرآن صحبت کرده است و ما میتوانیم با نماز با او صحبت کنیم.

هدف ما از مطالب و صحبتهایی که در این صفحه درباره ی نماز و وضو ارایه شده است، برطرف کردن هر گونه کج فهمی درباره ‌ی نماز و وضو برای مسلمان شیعه می‌باشد.
در جهت برآورده شدن این هدف سعی کردیم که نماز را به صورت کامل به عربی و معنای فارسی آن همراه با ارایه‌ی تعدادی عکس از طرز ایستادن و قرار گرفتن دست‌ها تهیه کنیم و در اختیار شما قرار بدهیم.

امام صادق(ع) فرموده اند، هر چیزی که شما دنبالش میگردید، از سوال، جواب، دیدن نا دیدنیها، شنیدن نا شنیدنیها، انتقال به عوالم دیگر، و همه چیز اول در ذکر است بعد در نماز، که این دو تا در اصل باید با هم باشند.
یعنی موقع نماز خواندن شما باید ریتم ذکر گفتنتان را حفظ بکنید، چون این کار در اوایل سخت است، اینجوری به شما توصیه میکنیم که انجامش بدهید.

شما مثلا میخواهید با "الله اکبر" نماز را آغاز کنید، میگویید "بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ" یکبار "الله" بگویید، بعد "الحمد لله رب العالمين" بعد یک "الله" دیگر، "الرحمن الرحيم" یک "الله" دیگر (در دلتان)، ادامه نماز الی آخر.
اما در اصل و بعد از مدتی تمرین وقتی شما میگویید "بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ"، "الله" را هم به صورت اتوماتیک باید گفته باشید.
باز در مکث بین "بِسْمِ اللَّهِ" چون طمانینه بین جملات نماز شرط آن است.

ما باید خیلی ملایم و آرام نماز بخوانیم، چرا؟ چون جلوی کسی ایستاده ام که از همه کس برای من عزیزتر است، مقامش نیز از هر چیزی بالاتر است، ما باید او را در حین نماز حس بکنیم، نمیشود که همینطور جملات نماز را خواند چون این حتی در حد درس جواب دادن هم نیست. نمازی که برای یک میلیون سال هم اینطوری خوانده شود، اگر من را از خدا دورتر نکند (به قول بعضی از احادیث پیغمبر(ص)) به او هم نزدیکتر نخواهد کرد، نماز، درس جواب دادن نیست.

نماز صحبت من است با کسی که مدتها منتظر بودم تا این حرفها را برایش بزنم، باید کاملا سعی کنم، شمرده، کاملا محترمانه، انگار با کسی که کاملا با آن رودر بایستی دارم در حال صحبت هستم.
شما اگر میهمان عزیزی که با آن خیلی رودر بایستی دارید و برایش احترام زیادی قائل هستید به منزلتان بیاید، هیچ وقت به طرزی که من با شما الان صحبت میکنم، صحبت نمیکنید، بلکه خیلی آرام و شمرده و با احترام صحبت میکنید، این را طمانینه در نماز میگویند.
اگر طمانینه در نماز حفظ نشود هیچ فایده ای ندارد، به هیچ عنوان. طمانینه باید قبل از شروع نماز هم آغاز بشود، یعنی زمانی که من تصمیم به نماز خواندن گرفتم و دارم وضو میگیرم، نباید با هیچ کس صحبت بکنم، چون دارم لباس میپوشم بروم جلوی خدا بایستم.

هر اتفاقی در حین نماز بیفتد نباید باعث شود که شما نمازتان را ترک کنید، مگر اینکه جانتان در معرض تهدید قرار گرفته باشد.
از زمانی که حرکت میکنید برای نماز تا زمانی که گفتید «السلام عليکم و رحمة الله و برکاته» باید مثل کسی باشید که مرده است و آنجا اصلا حضور ندارد که به تلفن، موبایل، زنگ در و غیرو پاسخ بده. بعد از خاتمه نماز (اصطلاحا) بر میگردید به کره زمین، در جایی که نماز را آغاز کرده بودید.

چون عملا ما وقتی حرکت میکنیم برای نماز خواندن مثل زمانی است که من حرکت میکنم برای سوار شدن به هواپیما و پرواز کردن، من فقط باید با کسانی باشم که قرار است با من پرواز کنند، مثل مامورین فرودگاه که هر کسی را بعد از مرحله ای اجازه عبور نمیدهند.
پدر و مادرم هم که برای بدرقه من آمده بودند در آن انتها ایستادند و من آنها را دیگر نمیبینم، فقط با اشاره میتوانم با آنها ارتباط داشته باشم.
وضو آن وسیله نقلیه است که شما را از سالن انتظار آورده است کنار هواپیما.
"ﺗﻜﺒﻴﺮ الاﺣﺮام" یعنی آماده شدن برای پرواز، همین که شما میگویید "بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ" هواپیما کاملا بلند شده است، اصطلاحا بخواهیم مثال بزنیم.

من خودم را واگذار کردم به کسی که در حال بردن من است، که میشود خداوند، و همان نماز.
چون نماز در اصل با استناد آیه قرآن یک وسیله نقلیه است که باید من را کاملا از تنم در بیاورد، حرکت بدهد به بیرون بدنم، ابتدا در حد شعوری که در عالم مادی دارم، چون ابتدا من فعلا شعورم در حد عالم مادی است، بعد کم کم در حد شعور عوالمی که بعد از عالم مادی هستند که اصطلاحا میگویند آسمان دوم، سوم، چهارم تا آسمان هفتم، که تازه میشود ۷ آسمان و زمین ما، به جز این هم عوالم دیگر هست که فعلا کاری با آنها نداریم.

نماز قرار است برای من این کار را انجام بدهد و تمام که شد مرا برگرداند.
این چه عبادتی است که آخرش سلام است؟ چرا اولش سلام نمیدهیم؟
پیغمبر(ص) که از اولش آنجا ایستاده است.
چون سلام اولین حرفی است که یک مومن به یک مومن دیگر باید بزند، هیچ کسی هم سلام کردن به آن واجب تر از پیغمبر(ص) نیست.
ما معترف هستیم که پیغمبر(ص) شاهد، حاضر و ناظر به تمام اعمال ما است.

من موقع نماز دارم ایشون را میبینم، چرا؟
چون در نمازم میگوییم "السلام عليک ايها النبی"، "عليک" برای زمانی است که مخاطب حاضر باشد جلوی من، ولی ما میگوییم علی علیه السلام چون ایشون الان اینجا حضور ندارند، میشود ضمیر غایب، ولی وقتی من میگویم "السلام عليک ايها النبی"، یعنی پیغمبر(ص) باید با من کمتر از ۱۰ متر فاصله داشته باشد، اصلا واقعا در نماز ما پیغمبر(ص) در کجا قرار دارند؟

"السلام علينا" یعنی چه؟ این "نا" چه کسانی هستند؟
"نا" باز هم متعلق به کسانی است که حاضر هستند، یعنی حالا که من پیغمبر را دیدم، ولی حالا این جمع بجز من و ایشون که بالاتر از ۳ نفر هم هستند، چه کسانی هستند؟
"السلام عليکم" که برای تعداد بسیار زیاد بدون انتها است یعنی چه؟ آنهم آخر نماز، چرا؟
چون تا زمانی که من داشتم نماز میخواندم، من با خدا آنقدر نزدیک بودم که اصلا کسی را نمیبینم.
عملا باید «قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ» بشویم در سوره النجم، که خدا میگوید، رسول ما به اندازه ۲ کمان (مثلا ۲ متر) نزدیکتر به من شد، من وقتی ۲ متری خدا می ایستم، کسی هم که از من نزدیکتر به خدا نیست، پس کسی را نمیبینم.

ولی وقتی نمازم تمام میشود و قرار است کم کم برگردم در قالب مادیم، حالا تازه شروع میکنم دیدن اطرافیانی که به خدا نزدیک شدند، اولین فرد هم پیغمبر(ص) هستند که سلام میکنم به ایشان "السلام عليک ايها النبی و رحمة الله و برکاتة".
بعد هم یک مقدار عقبتر میروم و به جمعی که آنجا هستند سلام میدهم "السلام علينا و علی عبادالله الصالحين"، خیلی که عقبتر میروم و آن جمع کلی را که میبینم، مثل حالتی که در حج و موقع نماز وقتی از بالا فیلم برداری می کنند، که آنهمه آدم آن دور ایستاده اند، واقعا نماز جماعت اینجوری است.

نمازی که ما حتی به تنهایی میخوانیم، بنا به حدیث پیغمبر(ص) جماعت محسوب میشود "صلوه المومن وحده جماعه"، مومن حتی اگر تنها هم نماز بخواند برایش جماعت حساب میشود.
وقتی من از یک جماعتی دور میشوم حالا میگویم "السلام عليک"، و جالب است که تمامی ضمیرهایی که استفاده شده، همه مخاطب حاضر است.
"عليک" مخاطب حاضر است، "نا" مخاطب حاضر است، "عليکم" هم مخاطب حاضر است.

کم کم نماز باید این تأثیرات را بر من بگذارد، وگرنه هیچ نتیجه ای که از نماز نمیگیرم بماند، چه بسا با همین روش نماز خواندنی که ندانم جریانش چیست، از خدا دورتر هم میشوم.
در کتاب کلمات قصار پیغمبر(ص) نهج الفصاحه ایشون فرموده اند که اگر نماز خواندنت ترا از کار بد جلوگیری نمیکند، به همین نماز از خدا دورتر میشوی.
پس من صورت ظاهر دارم نماز میخوانم و وضو گرفتم، ولی خبر ندارم همینطور مشغول عقب تر رفتن هستم.
باز هم از همین کتاب پیامبر(ص) فرمودند، اگر قرآن خواندنت ترا از کار بد وا نمیدارد، به حقیقت قرآن نمیخوانی.

دلایل و معانی حرکات:
لطفا به جلسات زیر برای دانستن معانی حرکات در نماز توجه بفرمایید.

مدت
KB سایز
نام
۱:۰۰:۵۹
۱۴,۲۹۷
۰:۰۶:۴۱
۱,۵۷۲
۰:۰۷:۳۳
۱,۷۷۴
۰:۰۷:۱۷
۱,۲۶۴
۰:۰۷:۵۶
۷,۴۴۲
۰:۰۷:۳۷
۷,۱۵۷
۰:۰۶:۵۵
۵،۸۴۰
۰:۰۲:۵۱
۶۷۵
۱:۰۹:۴۰
۲۸،۵۸۸
۰:۰۵:۰۸
۲،۱۱۶
۰:۰۷:۱۰
۲،۹۵۰
۰:۰۸:۴۷
۳،۶۱۴
۰:۰۸:۴۴
۸،۲۰۵
۱:۰۴:۴۲
۱۷،۷۰۰

وضو گرفتن:
- امام صادق(ع): اعضای وضو باید در ابتدا تمیز باشند سپس وضو گرفته شود.
- مقدار آبی که برای وضو گرفتن استفاده می‌کنید باید مانند آن باشد که می‌خواهید به دست یا صورت خود کرم مرطوب کننده بزنید. شستن و وضو گرفتن نباید با هم مخلوط شود، اول شستن و تمیز شدن و بعد با مقدار کمی آب و آن هم فقط یک بار اعضای وضو را مرطوب می‌کنیم.
- وضو را با آرامش و با آهستگی باید انجام بدهیم، نه با شتاب و عجله.
- تنها فرق وضوی خانمها با آقایان اینست که وقتی میخواهند آب روی دستشان بریزند، باید از قسمت داخل آرنج بریزند، مردان از پشت آرنج شروع میکنند و خانمها از داخل آرنج.
- همینکه دست برای یکبار روی صورت کشیده شود بطوریکه کل کف دست باز باشد، آن مقدار از صورت که ما بین فاصله انگشت شصت و انگشت کوچک میباشد مرطوب شود کافی است، و اینکه ما دست را از سمت راست و چپ به کنار صورت میکشیم، اضافی است و الزامی نیست و فقط عادت است، چون هدف مرطوب کردن اعضای وضو است. کلمه "وجه" در زبان عربی به مقداری از صورت گفته میشود که یکنفر میتواند از روبرو ببیند، بنابراین قسمتهای چپ و راست صورت در حقیقت جزو وجه حساب نمیشوند.
- همینطوری که در ویدئو وضو ملاحظه میکنید، شما میتوانید حتی با یک لیوان آب هم به سادگی و به طور کامل وضو بگیرید، فراموش نکنید که طبق گفته امام صادق(ع) اعضای وضو باید در ابتدا تمیز باشند سپس وضو گرفته شود، پس در نتیجه احتیاج به مقدار زیادی آب نیست.
- لطفا به ویدئو وضو توجه بفرمایید.

مهر:
اگر مهر در دسترس نبود به جای آن می‌توانید از یک تکه کاغذ تمیز و ترجیحاً سفید، سنگ، چوب و یا حتی از انگشت دستتان استفاده کنید. اگر زیر اندازی که از حصیر یا لیفه‌ی خرما درست شده دارید می‌توانید روی آن بدون مهر نماز بخوانید.

اوقات نماز:
- با استفاده از برنامه نرم افزاری که در این این سایت معرفی شده است می‌توانید با انتخاب کشور و شهر و سایر تنظیمات به اوقات شرعی محل اقامت خود واقف شوید.
- شما میتوانید فایل بسیار زیبای اذان را دانلود کرده و در نرم افزار بالا برای اوقات نماز ست کنید. این اذان بسیار زیبا و با صدای دلنشینی خوانده شده است. امیدواریم که از شنیدن آن لذت ببرید.

اعمال قبل و در حین نماز:
- قبل از شروع نماز حداقل به مدت ۵ تا۱۰ دقیقه بنشینید و ذکر بگویید تا ذهن خود را آرام و آماده‌ی نماز کنید.
- هرگز بلافاصله بعد از تماشای فیلم یا کارهای ذهنی نماز نخوانید زیرا ذهن شما در حین نماز به فیلم یا کار ذهنی قبل از نماز توجه خواهد کرد.
- ذکر را در حال نماز بدون وقفه ادامه بدهید، با این کار تمرکز نماز شما چند برابر خواهد شد.
- در طول مدت نماز به معنای فارسی آن کاملاً توجه کنید تا هم مفهوم آن را بدانید و هم این که به مرور تمرکز لازم را به دست بیاورید.
- چون به وسیله‌ی نماز، شما با خالق خود صحبت می‌کنید باید مانند زمانی که به دیدن فرد بسیار عزیزی می‌روید لباس شایسته بر تن داشته باشید و خود را معطر کنید. هرگز با لباس زیر یا نامرتب نماز نخوانید، نخواندن نماز بسیار بهتر از خواندن آن به صورت توهین آمیز است.
- نماز را باید با وقار و آرامش بخوانید و پس از هر آیه کمی مکث کنید و هرگز با عجله نخوانید. حدیثی داریم که میگوید: کسی که نماز را با عجله می‌خواند مثل کلاغی است که به زمین نوک می‌زند و برایش سودی ندارد.
- اگر در حین نماز مجبور به خمیازه کشیدن شدید، دهان خود را با دست راست بپوشانید.
- اگر به تعداد رکعت‌های نماز در حین نماز شک کردید، نماز را به احترام آن تا پایان بخوانید و بعد دوباره آن نماز را از اول بخوانید. باید آنقدر بخوانید تا دلتان تا حدی راضی شود که نماز خوانده‌اید.
- نماز را به هیچ دلیل قطع نکنید مگر جان شما در خطر باشد. خداوند بنده‌ی مومن را بسیار دوست دارد و ارزش خاصی برای آن قایل شده است.
- دعای پیامبر (ص) قبل از هر نماز: خدایا من نماز را دوست دارم، لطفا محبت نماز را در قلب من قرار ده.

متن نمازهای روزانه به عربی و فارسی:

نماز صبح (دو رکعت است)
نیت: نیازی به گفتن و بیان کردن نیت نیست، مثلا: دو رکعت نماز صبح می خوانم قربة الی الله، همین که برای نماز وضو بگیرید و بایستید برای نماز، همه این اعمال بر مبنای نیت شما برای نماز خواندن انجام شده است، نیت قلبی است و قبل از انجام عمل، دورنی انجام می شود.

( سپس تکبیر )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيان است
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم
و اياک نستعين: و تنها از تو کمک ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان

بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی نيست

( سپس تکبیر )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود پيشانی غرور شکسته و بر خاک رفته است که بزرگی بی پايان او را درک ميکنيم )

( سپس نشسته و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( بار ديگر سجده و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس بر پا می ايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )
بحول الله و قوته أقوم و أقعد: به خواست و نيروی خدا من بلند می شوم و می نشينم

( شروع رکعت دوم )
بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيان است
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم
و اياک نستعين: و تنها از تو کمک ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان

بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی نيست

( سپس دستها را به قنوت بالا نگه می داريم و دعائی می خوانيم مانند )
ربنا آتنا فی الدنيا حسنه و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار:
ای خداوند ما، درين جهان و در زندگی پس از اين برايمان خوبی پيش بيار و ما را از سوز آتش بدور نگهدار
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( بار ديگر سجده و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک می کنيم)

( سپس می نشينيم و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( و تشهد می گويیم )
الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله: ستايش فقط سزاوار خداست، گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی ) سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.
اللهم صل علی محمد وآل محمد: خدايا بر محمد و آل محمد (پيروان و خاندان محمد ) درود و نيکی برسان
السلام عليک ايها النبی و رحمة الله و برکاتة: درود بر تو ای پيام آور و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات او ( فراوانی های او )
السلام علينا و علی عبادالله الصالحين: درود بر ما و بر بندگان درستکار خدا
السلام عليکم و رحمة الله و برکاتة: درود بر شما و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات ( فراوانيهای ) او

الله اکبر (با چرخش به سمت راست): خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر (با چرخش به سمت چپ): خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر (به سمت روبرو): خدا بزرگترين ( و برترين ) است


نماز ظهر و عصر و عشاء (چهار رکعت است)
نیت: نیازی به گفتن و بیان کردن نیت نیست، مثلا: چهار رکعت نماز ظهر/عصر/عشاء می خوانم قربة الی الله، همین که برای نماز وضو بگیرید و بایستید برای نماز، همه این اعمال بر مبنای نیت شما برای نماز خواندن انجام شده است، نیت قلبی است و قبل از انجام عمل، دورنی انجام می شود.

( سپس تکبیر )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيان است
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم
و اياک نستعين: و تنها از تو کمک ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان

بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی نيست
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود پيشانی غرور شکسته و بر خاک رفته است که بزرگی بی پايان او را درک می کنيم )

( سپس نشسته و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم

( بار ديگر سجده و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس بر پا می ايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )
بحول الله و قوته أقوم و أقعد: به خواست و نيروی خدا من بلند می شوم و می نشينم

( شروع رکعت دوم )
بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيان است
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم
و اياک نستعين: و تنها از تو کمک ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان

بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی نيست

( سپس دستها را به قنوت بالا نگه می داريم و دعائی می خوانيم مانند )
ربنا آتـنا فی الدنيا حسنه و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار:
ای خداوند ما، درين جهان و در زندگی پس از اين برايمان خوبی پيش بيار و ما را از سوز آتش بدور نگهدار
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( بار ديگر سجده و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک می کنيم )

( سپس می نشينيم و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( و تشهد می گويیم )
الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله: ستايش فقط سزاوار خداست، گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی ) سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.
اللهم صل علی محمد وآل محمد: خدايا بر محمد و آل محمد ( پيروان و خاندان محمد ) درود و نيکی برسان

( سپس بر پا می ايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )
بحول الله و قوته أقوم و أقعد: به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم

( شروع رکعت سوم )
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( بار ديگر سجده و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک می کنيم)

( سپس می نشينيم و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس بر پا می ايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )
بحول الله و قوته أقوم و أقعد: به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم

( شروع رکعت چهارم )
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( بار ديگر سجده و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک می کنيم )

( سپس می نشينيم و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( و تشهد می گويیم )
الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله: ستايش فقط سزاوار خداست، گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی ) سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.
اللهم صل علی محمد وآل محمد: خدايا بر محمد و آل محمد ( پيروان و خاندان محمد) درود و نيکی برسان
السلام عليک ايها النبی و رحمة الله و برکاتة: درود بر تو ای پيام آور و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات او ( فراوانی های او )
السلام علينا و علی عبادالله الصالحين: درود بر ما و بر بندگان درستکار خدا
السلام عليکم و رحمة الله و برکاتة: درود بر شما و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات ( فراوانيهای ) او

الله اکبر (با چرخش به سمت راست): خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر (با چرخش به سمت چپ): خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر (به سمت روبرو): خدا بزرگترين ( و برترين ) است

نماز مغرب (سه رکعت است)
نیت: نیازی به گفتن و بیان کردن نیت نیست، مثلا: سه رکعت نماز مغرب می خوانم قربة الی الله، همین که برای نماز وضو بگیرید و بایستید برای نماز، همه این اعمال بر مبنای نیت شما برای نماز خواندن انجام شده است، نیت قلبی است و قبل از انجام عمل، دورنی انجام می شود.

( سپس تکبیر )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيان است
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم
و اياک نستعين: و تنها از تو کمک ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان

بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی نيست
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود پيشانی غرور شکسته و بر خاک رفته است که بزرگی بی پايان او را درک می کنيم )

( سپس نشسته و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم

( بار ديگر سجده و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس بر پا می ايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )
بحول الله و قوته أقوم و أقعد: به خواست و نيروی خدا من بلند می شوم و می نشينم

( شروع رکعت دوم )
بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيان است
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم
و اياک نستعين: و تنها از تو کمک ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان

بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی نيست

( سپس دستها را به قنوت بالا نگه می داريم و دعائی می خوانيم مانند )
ربنا آتـنا فی الدنيا حسنه و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار:
ای خداوند ما، درين جهان و در زندگی پس از اين برايمان خوبی پيش بيار و ما را از سوز آتش بدور نگهدار
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( بار ديگر سجده و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک می کنيم )

( سپس می نشينيم و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( و تشهد می گويیم )
الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله: ستايش فقط سزاوار خداست، گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی ) سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.
اللهم صل علی محمد وآل محمد: خدايا بر محمد و آل محمد ( پيروان و خاندان محمد ) درود و نيکی برسان

( سپس بر پا می ايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )
بحول الله و قوته أقوم و أقعد: به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم

( شروع رکعت سوم )
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:
خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس رکوع: دربارگاه خداوند خم می شويم و می گويیم )
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

( سپس راست می ايستيم و می گويیم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( سپس به سجود: پيشانی بر خاک رفته و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( بار ديگر سجده و می گويیم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک می کنيم )

( سپس می نشينيم و می گويیم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است

( و تشهد می گويیم )
الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله: ستايش فقط سزاوار خداست، گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی ) سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.
اللهم صل علی محمد وآل محمد: خدايا بر محمد و آل محمد ( پيروان و خاندان محمد) درود و نيکی برسان
السلام عليک ايها النبی و رحمة الله و برکاتة: درود بر تو ای پيام آور و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات او ( فراوانی های او )
السلام علينا و علی عبادالله الصالحين: درود بر ما و بر بندگان درستکار خدا
السلام عليکم و رحمة الله و برکاتة: درود بر شما و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات ( فراوانيهای ) او

الله اکبر (با چرخش به سمت راست): خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر (با چرخش به سمت چپ): خدا بزرگترين ( و برترين ) است
الله اکبر (به سمت روبرو): خدا بزرگترين ( و برترين ) است


طرز ایستادن و حالت دست‌ها در نماز شیعه:

لطفا ماس خود را روی تصاویر زیر حرکت بدهید تا توضیحات مربوط به آن تصویر را دریافت کنید.


- پیامبر(ص): بالا آوردن هر دو دست را تا بنا گوش در حال «الله اکبر» گفتن، زینت برای نماز است.
- در رکوع نگاه کردن به پاشنه‌های پا پسندیده است.
- در حالت ایستاده و نشسته نگاه کردن به مهر پسندیده است.

اعمال بعد از نماز:
- دعای پیامبر (ص) بعد از هر نماز: خدایا این نماز را از من قبول کن و من را جزوِ نماز گذارانِ خودت قرار ده.
- دعایی که حضرت ابراهیم(ع) برای خودش و فرزندانش کردند و در آخر دعا از خدا خواستند که دعایشان را قبول بکنند.

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي ۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ (ابراهیم ۴۰)
پروردگارا: مرا برپا کننده نماز قرار ده، و از فرزندانم (نیز چنین فرما)، پروردگارا: دعای مرا بپذیر!

- توصیه شده که بعد از نماز دعا یا ذکر بگویید تا از عمق و تمرکزی که با نماز بدست آورده‌اید استفاده‌ی بیشتری کنید.

آیات و احادیث در باره نماز:
لطفا به مجموعه زیبایی از آیات و احادیث در باره نماز در صفحه زیر توجه بفرمایید.
لطفا اینجا کلیک بکنید.


مسئولیت کلیه مطالب ذکر شده در این سایت با این موسسه می باشد
Copyright (c) by اسلام از منظر الله April ۷, ۲۰۱۰